Fosfor – Wiki

Fosfor

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Fosfor
Fosfor czerwony
Fosfor czerwony
Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a. Fosfor, P, 15
Grupa, okres, blok 15, 3, p
Własności metaliczne niemetal
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Fosfor (P, gr. phosphoros – "niosący światło") to pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P.

W wodzie i alkoholu jest on prawie nierozpuszczalny, nieco rozpuszcza się w eterze, łatwo – w trójchlorku fosforu, chlorku siarki i siarczku węgla. Z ostatniego z wymienionych rozpuszczalników fosfor wydziela się po odparowaniu w postaci kryształów układu regularnego o połysku diamentowym.

Fosfor występuje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor biały, fosfor czerwony, fosfor fioletowy oraz fosfor czarny.

Spis treści

[edytuj] Fosfor biały

Information icon.svg Osobny artykuł: fosfor biały.

Przy zwykłym ciśnieniu fosfor biały topi się w 44 °C, a wrze w 277 °C przechodząc w pary o składzie P4. Ponieważ bardzo łatwo ulega samozapłonowi, przechowuje się go zawsze pod wodą. Jest trudny do ugaszenia, ponieważ w wysokich temperaturach reaguje z wodą, która go dodatkowo rozprasza.

Ma tendencję do przechodzenia w inne, bardziej trwałe odmiany, do których należy fosfor czerwony. Cząsteczka fosforu białego składa się z 4 atomów. W temperaturze pokojowej ulega powolnemu utlenianiu, emitując światło (chemiluminescencja). Był stosowany jako składnik farb, które nanoszono na wskazówki zegarków (świeciły światłem widocznym w ciemności).

Reaguje z wrzącym roztworem wodorotlenku barowego:

2P4 + 3Ba(OH)2 → 2PH3↑ + 3Ba(H2PO2)2

W reakcji powstaje fosforiak (fosforowodór) i barowa sól kwasu fosforowego(I)[1].

Jest skrajnie łatwopalny. Z tego powodu dawniej produkowano z niego zapałki. Były to jednak zapałki bardzo niebezpieczne, ponieważ zapalały się po potarciu o każdą szorstką powierzchnię, a ponadto były trujące. Obecnie jedynie szorstka powierzchnia pudełek, służących do pocierania zapałek, zawiera nieco czerwonego fosforu, zmieszanego z tłuczonym szkłem i dwutlenkiem manganu. Wskutek ogrzania, wywołanego potarciem zapałki o tę powierzchnię, fosfor się zapala i płomień przenosi się na główkę zapałki. Jest silnie trujący; dla człowieka o wadze 60 kg śmiertelna dawka wynosi 100 mg.

Fosfor biały stosowany jest jako broń zapalająca i trutka na szczury.

[edytuj] Fosfor czerwony

Information icon.svg Osobny artykuł: fosfor czerwony.

Inaczej zwany fosforem bezpostaciowym. Otrzymuje się go przez prażenie fosforu białego w atmosferze azotu i temperaturze 250 °C z użyciem jodu jako katalizatora.

Jest nietoksyczny, mniej reaktywny od fosforu białego. Zapala się powyżej 400 °C, jego ugaszenie również jest bardzo trudne, ponieważ pali się nawet przy ograniczonym dostępie tlenu.

Jest używany jako jeden ze składników draski na pudełkach od zapałek.

Zobacz: zapałki

[edytuj] Fosfor fioletowy

Powstaje w wyniku ogrzewania fosforu czerwonego w próżni w temperaturze ok. 550 °C. Można go też wykrystalizować z roztworu w stopionym ołowiu. Nierozpuszczalny w żadnej substancji. Odmiana mało aktywna chemicznie.

[edytuj] Fosfor czarny

Najtrwalsza odmiana fosforu. Otrzymywany przez ogrzewanie fosforu białego bez dostępu tlenu w temp. 220 °C i pod ciśnieniem 12 000 atm. Ma on barwę szarą, połysk metaliczny, przewodzi prąd elektryczny. Właściwości fosforu fioletowego i czarnego są słabo poznane.

[edytuj] Znaczenie biologiczne

Fosfor jest makroelementem niezbędnym do funkcjonowania każdej komórki. Wchodzi w skład kości, kwasów nukleinowych oraz wielu związków przekazujących energię na poziomie molekularnym, takich jak ATP.

[edytuj] Zastosowanie

Tlenki fosforu używane są jako reduktory (P4O6) lub substancje wysuszające (P4O10). Kwas ortofosforowy (H3PO4) jest dodatkiem do napojów gazowanych typu cola. Związki tego pierwiastka wykorzystywane są również w przemyśle chemicznym jako katalizatory. Fosforan(V) sodu stosuje się do proszków do prania; okazało się, że coraz powszechniejsze używanie detergentów powoduje zwiększanie stężenia związków fosforu w wodach rzek i jezior, zwłaszcza w Polsce, gdzie nie wszystkie ścieki są oczyszczane. Wynikiem tego jest eutrofizacja wód.

[edytuj] Występowanie w przyrodzie

Ważne minerały fosforu to apatyt i fosforyty. Fosfor tworzy szereg kwasów, z czego najważniejszym jest kwas ortofosforowy(V) H3PO4. Związki fosforu są stosowane jako nawozy sztuczne.

[edytuj] Historia

Fosfor został odkryty przez niemieckiego alchemika Henniga Branda w Hamburgu w 1669 r. podczas długotrwałego prażenia moczu. W pierwszej komercyjnej metodzie otrzymywania fosforu (koniecznego do produkcji zapałek) substancją wyjściową były kości zwierzęce[2], co znalazło odbicie w proponowanej polskiej nazwie fosforu koścień[3].

[edytuj] Kwasy zawierające fosfor

Znanych jest wiele kwasów tlenowych zawierających fosfor (w niektórych przypadkach znane tylko jako sole lub estry), np.:

Znane są też liczne analogi powyższych kwasów, w których jeden lub więcej atomów tlenu zostało zastąpionych przez atomy innych tlenowców (S, Se, Te), azotu lub boru[4], np.:

  • kwas tiofosfonowy H3PO2S
  • kwas selenofosforowy H3PO3Se
  • kwas tellurofosforowy H3PO3Te
  • kwas amidofosforowy H3PO3NH2
  • kwas boranofosforowy H3PO3BH3

Ponadto otrzymano szereg mieszanych polikwasów zawierających jako atomy centralne fosfor i metale przejściowe, np. kwasy molibdenowanadofosforowe H4[PMo11VO40]•34H2O, H5[PMo10V2O40]•32H2O i H6[PMo9V3O40]•34H2O występujące w postaci pomarańczowych kryształów[5].

W kwasach fosforu zawierających wiązanie P-H (np. w kwasie fosfonowym) atomy wodoru mogą zostać zastąpione resztami organicznymi, tworząc liczną grupę kwasów alkilo- i arylo-fosfonowych i fosfinowych oraz ich analogów zawierających inne heteroatomy[4], np. kwas dodecylofosfonowy.

Częściowo zestryfikowane kwasy fosforu zawierające labilne atomy wodoru, mają także charakter kwasowy, np. kwas rybonukleinowy (RNA) i kwas deoksyrybonukleinowy (DNA).

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Adam Bielański Chemia ogólna i nieorganiczna, wydawnictwo PWN, Warszawa 1975
  2. Threlfall, R.E., (1951). 100 years of Phosphorus Making: 1851 - 1951. Oldbury: Albright and Wilson Ltd (ang.)
  3. http://www.obcyjezykpolski.interia.pl/?md=archive&id=138
  4. 4,0 4,1 Baza danych Scirus (ang.)
  5. George A. Tsigdinos, Calvin J. Hallada. Molybdovanadophosphoric acids and their salts. I. Investigation of methods of preparation and characterization. „Inorg. Chem.”. 7 (3), ss. 437–441 (1968). doi:10.1021/ic50061a009 (ang.). 
Commons-logo.svg


Dom Development może do końca 2010 roku rozpocząć budowę kolejnych 2 tys. lokali
Dom Development może do końca roku rozpocząć budowę kolejnych 2.000 mieszkań, na początku roku spółka rozpoczęła budowę 593 lokali. Deweloper planuje w 2010 roku przekazać klientom około 800 mieszkań. W 2009 roku przekazania wyniosły 1.546 lokali - poinformowali na poniedziałkowej konferencji przedstawiciele Dom Development.
Brown: strajk w British Airways nieusprawiedliwiony
Brytyjski premier Gordon Brown uznał planowany przez personel pokładowy linii British Airways strajk za "nieusprawiedliwiony i "godny ubolewania" - informuje BBC. Jednocześnie media sugerują, że premier rozmawiał ze związkowcami.
Pierwszy tydzień marca przyniósł spadek cen produktów rolnych
Według danych Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW w dniach 1-7 marca potaniały zboża oraz mięsa. Droższe, o 1 proc., niż tydzień wcześniej było OMP.
Berling prognozuje 10,64 mln zł zysku netto w 2010 r.
Berling, dystrybutor maszyn i urządzeń chłodniczych, który planuje zadebiutować na GPW do połowy kwietnia, prognozuje, że wypracuje w tym roku 10,64 mln zł zysku netto. Spółka chce przeznaczać na dywidendę do 20 proc. rocznego zysku - podał Berling w prezentacji.
Dom Development rozważa wypłatę ok. 0,80 zł dywidendy na akcję
Dom Development rozważa wypłatę dywidendy z zysku za 2009 rok w wysokości zbliżonej do 0,80 zł na akcje wypłaconych akcjonariuszom z zysku za 2008 rok - poinformował po konferencji Jarosław Szanajca, prezes Dom Development.
Linki: Strona gwna